Łanowce (rejon łanowiecki)

Łanowce
Ланівці
Ilustracja
Cerkiew Opieki Matki Bożej (UKP PM)
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

krzemieniecki

Powierzchnia

14,74 km²

Populacja (2018)
• liczba ludności


8616[1]

Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Łanowce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Łanowce”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Łanowce”
Ziemia49°52′N 26°00′E/49,866667 26,000000
Multimedia w Wikimedia Commons
Informacje w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Ukraina
Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Łanowce (rejon łanowiecki)

Łanowce (ukr. Ланівці) – miasto na Ukrainie nad rzeką Żyrak (ukr. Жирак) dopływ rzeki Horyń, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim.

Znajduje tu się stacja kolejowa Łanowce, położona na linii SzepetówkaTarnopol.

Historia

Miasto lokowane było w roku 1444, kiedy to protoplasta rodziny Jełowickich, Paszko Bożeniec Jełowicki, otrzymał nadanie miejscowości Łanowce od Kazimierza Jagiellończyka. Historyk Teodor Żychliński, określa dom Jełowickich jako: jeden z najdawniejszych na Wołyniu, spokrewniony z najstarszymi rodami z tego regionu[2].[3].

Miejscowość Łanowce w roku 1545 uzyskało prawa miejskie. Przechodząc z pokolenia na pokolenie Jełowickich, znalazła się w połowie XVI wieku w posiadaniu potomka Paszka – Hniewosza, syna Iwana. O wydarzeniu tym świadczy zachowany dokument przyznania miejscowości przez króla Zygmunta II Augusta w 1565 roku. Od tego momentu miejscowość Łanowce należała do rodu Jełowickich aż do 1868 roku[3]. Do roku 1795 znajdowało się w granicach I Rzeczypospolitej w województwie wołyńskim. Dobra łanowieckie z przyległymi wsiami należały do rodziny Jełowickich do licytacji w 1868, następnie do Wiśniowieckich, Mniszchów, a pod koniec XIX wieku do Rzewuskich.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała kompania graniczna KOP „Łanowce”[4].

Od 1921 do 1924 Łanowce leżały w gminie Białozórka, w latach 1924–1939 w gminie Łanowce, w powiecie krzemienieckim, w województwie wołyńskim, w Polsce[5].

II wojna światowa

Po wkroczeniu Niemców w 1941 r. w Łanowcach miał miejsce antysemicki pogrom dokonany przez ludność ukraińską. Zginęło 60 Żydów. W lutym 1942 r. utworzono tam getto, "zlikwidowane" w sierpniu 1942 r. przez Niemców i policję ukraińską. W lipcu 1943 r. w miasteczku doszło do pogromu ludności polskiej, liczby ofiar nie udało się ustalić. 4 lutego 1944 w miejscowym kościele zostało zamordowanych przez upowców 11 Polaków, w tym Ryszard Andrzej Wadas, chrześniak marszałka Rydza-Śmigłego[6]. Wcześniej, podczas próby ewakuacji do Wiśniowca zginęło 129 osób.

Ukraina

W 1989 liczyło 9318 mieszkańców[7]. Do 2013 liczba mieszkańców spadła do 8752[8].

W 1997 roku ZSZ № 31 została zlikwidowana[9].

Do 2020 siedziba władz rejonowych rejonu łanowieckiego.

Zabytki

Pobliskie miejscowości

  • Borsuki
  • Borszcziwka
  • Kuskiwci
  • Napadiwka
  • Syniwci
  • Wieliki

Przypisy

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.66
  2. TeodorT. Żychliński TeodorT., Złota księga szlachty polskiej, Poznań: Jarosław Leitgebr, 1893, s. 322 .
  3. a b Żychliński 1893 ↓, s. 217.
  4. Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003, s. 314. ISBN 83-88973-58-4.
  5. Dz.U. z 1923 r. nr 112, poz. 899
  6. WładysławW. Siemaszko WładysławW., EwaE. Siemaszko EwaE., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 440, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885 .
  7. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  8. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.95
  9. Постанова Кабінету міністрів України № 526 від 29 травня 1997 р. «Про вдосконалення мережі вищих та професійно-технічних навчальних закладів»
  10. Łanowce. [dostęp 2013-08-22].

Linki zewnętrzne

  • Łanowce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 585 .
  • Zamek w Łanowcach
  • p
  • d
  • e
rejon czortkowski
  • Białobożnica
  • Bilcze Złote
  • Borszczów
  • Buczacz
  • Wasylkowce
  • Grzymałów
  • Husiatyn
  • Zawodśke
  • Zaleszczyki
  • Potok Złoty
  • Iwanie Puste
  • Kolędziany
  • Kopyczyńce
  • Koropiec
  • Mielnica Podolska
  • Monasterzyska
  • Nagórzanka
  • Skała Podolska
  • Tłuste
  • Trybuchowce
  • Chorostków
  • Czortków
rejon krzemieniecki
  • Borsuki
  • Dederkały Wielkie
  • Wiśniowiec
  • Krzemieniec
  • Łanowce
  • Łopuszno
  • Poczajów
  • Szumsk
rejon tarnopolski
  • Bajkowce
  • Brzeżany
  • Biała
  • Berezowica Wielka
  • Borki Wielkie
  • Gaje Wielkie
  • Załoźce
  • Zbaraż
  • Zborów
  • Złotniki
  • Iwanówka
  • Kozowa
  • Kozłów
  • Kupczyńce
  • Mikulińce
  • Narajów
  • Jezierna
  • Podwołoczyska
  • Podhajce
  • Podhorodne
  • Sarańczuki
  • Skałat
  • Skoryki
  • Trembowla
  • Tarnopol

herb obwodu tarnopolskiego

Kontrola autorytatywna (miasto na Ukrainie):
  • VIAF: 661148574338024430007
  • SUDOC: 176087559